İnanamadığım Bir Gün!..

Baba yarımı kaybettim bugün!.. Acının derin ve sızlatan iğnesini ciğerlerimde hissettim. Dedemin kaybından sonra yaşadığım en tatsız günü, hatıraları anarken gülen yüzünü hatırlayarak bertaraf ettim. Senden öğrendiğim çok şey oldu. Takılmamak örneğin, dert etmeyi bir kenara bırakmak (içine attığını biliyorum). Bunları geçelim. Biraz algılarım açılsın, uzun uzun anlatacağım neler neler var daha. en çok kasıldığım gündü 29 Mart. Bıraksam kendimi, ne halde olurduk düşün. Herkes dim dik durdu. Sen de böyle olsun isterdin… Ölümü yakıştıramıyorum…

"İnanamadığım Bir Gün!.."